Griepfiscalisten.pngKOP-BNDS-NL2010.pngUTS.jpglogo addvo.pngludo aaarts logo.jpgricoh_Imagine-Change-logo_RGB-97pix (PNG).png

Zonovergoten Blauwe Kei 5 juni 2016

Wat een supermooie dag was het… zonovergoten en een temperatuur van ruim 25 graden. Dat betekent dan in het rondje door de wijk Blauwe Kei dat er lekker veel publiek langs de kant staat of er een feestje van maakt in de voortuin; ambiance genoeg. De organisatie, WV De Vriendschap, weet dat al zeer vele jaren op te leuken met de nodige premies, leidersprijzen en zelfs een loterij. Zij hadden vandaag te kampen met veel concurrentie van andere koersen (Ovezande, Liesbos, Rijen), maar toch verschenen uiteindelijk 70 renners op Blauwe Kei, aardig verdeeld over de categorieeën. Om daar de vele rondjes van 1 kilometer rond te rijden. Opvallend was vandaag het enorme aantal lekke banden. De schuldige bleek de Gemeente Breda, die de week voordien met van die roterende staalborstels het onkruid had verwijderd. Veel staalsplinters, die bij dat geweld vrij blijken te komen, troffen de banden van onze renners, waardoor in alle koersen meerdere renners moesten afstappen of onder grote druk een wiel moesten wisselen. De EHBO had het gelukkig erg rustig vandaag (enkel bij de 50+ was er één eenzijdige valpartij met wat schaafwonden tot gevolg).
De winnaars na de attractieve koersen waren Jack de Klerk (50+), Nicholas Robeijn (50-) en Peter Behiels (amateurs).

50+

19 renners aan de start, waaronder de vaak startende dame Sandra van Veghel. Zij reed vandaag een dijk van een wedstrijd. Na de start was het Peter Voesenek die acht ronden op rij de punten voor de leidersprijs opeiste. Daarna bleek die moeite echter voor niets, omdat er een kopgroep van acht renners wegreed, waar Peter niet bijzat. Wel Rene Haast, die uiteindelijk 19 doorkomsten voor zijn rekening nam en dus de leidersprijs meepakte. En wie zat ook in die kopgroep? Sandra van Veghel.

Tijdens de koers merkten we de eerste lekke banden en helaas dus ook een valpartijtje van Coen Schillemans, gelukkig zonder al te veel erg. Een aantal ronden voor het einde reed uit de kopgroep dan ook ineens Rene Haast lek, maar gelukkig kon hij snel een wiel krijgen en weer binnen de ronde vergoeding aansluiten. Ditzelfde gebeurde kort voor de finish ook nog met Tonny Akkermans, maar ook hij sloot weer aan. Intussen moest het resterende pelotonnetje afprinten en daar bleek dat Leon van Vught toch nog rappe benen heeft; hij pakte zo plek 9 in de wedstrijd.

Zo kon de kopgroep richting eindsprint trekken. Maar daar dacht Sandra van Veghel toch anders over. Vijf ronden voor het einde trok zij ineens hard door en … sloeg een gaatje. Dat gat hield zij daarna nog drie rondes lang sterk vol.. zou het dan zo gaan zijn dat een dame de 50+ koers eens ging winnen…? Helaas echter voor Sandra was dat avontuur ruim een ronde voor het einde toch over. De groep kon dan toch echt gaan sprinten. Het was Jack de Klerk, die vrij dichtbij deze ronde woont, die deze kans niet liet glippen en met een fietslengte voorsprong eindigde voor Rene Haast (2) en Ad Valentijn (3). De rest van de kopgroep vulde de plekken 4 t/m 8: Tonny Akkermans, Ad Prinsen, Jan van den Nobelen, Wim Oldenburg en Sandra van Veghel.

50-

Altijd de wat grotere groep; vandaag 30 renners. De eerste ronden natuurlijk al meteen wat pogingen, waarbij o.a. Elmar Visser zes ronden vooruit wist te blijven. Maar vanaf rond 14 zetten Nicholas Robeijn de turbo aan; vijf ronden lang reed hij alleen vooruit, waarbij het Bas Dirven was die na enige ronden doorhad dat dit een ideale vluchtmakker zou kunnen zijn. Dirven maakte in twee ronden de oversteek naar Robeijn en samen reden zij daarna nog 30 ronden verder. Daarbij nam Robeijn alle doorkomsten voor zijn rekening en pakte zo de leidersprijs. Achter het tweetal ontstond in de laatste vijf ronden, onder impuls van Edwin Kas, nog een groepje van vijf man dat kon gaan sprinten voor de laatste podiumplek. In die groep zat Anco Verstegen, een ploegmakker van Bas Dirven, die natuurlijk heel profi de rol kon spelen van de renner met een ploegmaat vooraan. Anco bleef rustig in de groep zitten om al zijn kracht in de sprint te leggen en aan te komen als derde, voor Guido Vermeiren en Edwin Kas.

Zou het tweetal vooraan nu gaan sprinten voor de winst? Niets daarvan, het was de ijzersterke Nicholas Robeijn die twee ronden voor het einde Bas Dirven gewoon uit het wiel reed. Daarna was zichtbaar dat het bij Bas ook wel ver op was; hij kon rustig uitrijden naar plek 2 terwijl Robeijn nog bijna het peloton dubbelde, iets inhield om zijn shirtje recht te trekken en het zegegebaar kon maken. Hiermee staat Nicholas op twee maal winst in de 50- en zal dus bij een volgende winst promoveren naar de amateurs.

Amateurs

Ondanks de concurrentie van andere amateurkoersen toch 20 renners aan de start, waaronder helaas wel maar één BWF-amateur. Al vrij snel in de wedstrijd ontstond een kopgroep van zeven man. In deze groep toonde zich Michael-Angelo Romana erg actief in het sprokkelen van punten voor de leidersprijs, die hij einde koers mee naar huis kon nemen. De groep reed zo lekker door dat op dit kleine rondje halfkoers het andere pelotonnetje werd gedubbeld. Dat peloton moest 8 ronden voor het einde afsprinten en dat werd een prooi voor Pepijn Vermeulen uit Cuijk (plek 8). De resterende 7 konden zo de finale in. Enkele eenlingen probeerden nog even te ontsnappen, zoals Romana en daarna Veraart en vervolgens Aelmans. Die laatste werd echter kort voor de laatste bocht ingelopen door Peter Behiels uit Oostmalle, die hem vervolgens in de sprint voorbij stak en zo Blauwe Kei op zijn palmares kon bijschrijven, voor Joost Aelmans uit Uden (2) en Jelle Veraart uit Essen (3).

Pas rond deze tijd klonk het eerste dreigende gerommel in de verte en voordat het wellicht zou gaan losbarsten werd door alle vrijwilligers allereil opgeruimd. Velen dronken nog lekker een koel glas in café De Kei en keken terug op een zeer geslaagde koers.

Volgende week weer een koers uit de stal van Rinie van Zundert en zijn team: Sprundel. Terug op de kalender na enkele jaren afwezigheid. Een B-programma, dus zonder amateurs. Rinie kondigde al een goed gevulde premiepot aan. We zien u graag 12 juni !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
  •  

     BWF 50- Kampioen 2017

     KAMPIOEN

               Tom Nelen

     
  •  

     BWF Amateur Kampioen 2017

     Kampioen Leys

                Thomas Leys

     
  •  

    BWF 50+ Kampioen 2017

     Kampioen Mies

                Pieter Mies